Marx Ücret Teorisi | DersinÖzü

Marx Ücret Teorisi

DersinÖzü
Mart 18, 2018

Tıpkı emek gücü de mal gibidir. Emek gücünün fiyatı da işçinin kendini yeniden üretecek emek-zamanla ölçülür. İşçinin fazla çalıştırılmasından dolayı ortaya çıkan değere artık değer denir. Gerekli zaman; işçinin kendini yeniden üretmesi yani barınma, beslenme, giyim gibi ihtiyaçlarını karşılamak için çalıştığı süredir. Fazla çalışma süresinin, gerekli zamana bölünmesi ile sömürü oranı elde edilir. 2 tür sömürü oranı vardır:

  • Mutlak Sömürü: Çalışma zamanını sürekli artırırsan sömürü de artar.
  • Nisbi Sömürü Oranı: Öyle bir teknoloji üretiyorsun ki gerekli zamanı düşürerek işçinin kendini yeniden üretmesini sağlıyorsun

Basit bir toplumda basit bir meta üretimi vardır;

Qa -> M -> Qb (Malı üretirsin para karşılığında malı satar)

Kapitalist bir toplumda ise para zaten vardır. Üretim yaparsın ve tekrar par kazanırsın:

M -> Q -> M1

M1>M olmadıkça bir kapitalist üretim yapmaz.

Marks 3 değişkenden söz eder:

  • Sömürü oranı : s/v = fazla zaman/gerekli zaman = Kapitalistin payı/işçinin payı
  • Sermayenin organik bileşimi : c/v = sabit sermaye/değişir sermaye. Bu aynı zamanda sermaye-emek oranıdır.
  • Kar oranı : v/c+v

Sömürü haddi değişmezken sermayenin organik bileşimi teknolojiden dolayı artarsa kar hadleri düşer. Buna Marksist azalan kar eğilimi denir. Sonuç olarak kar oranı azaldıkça emeğin kullanımı da azalır ve sömürü oranı da düşer. Kapitalist sistem yeni teknolojilere açıktır. Sürekli yeni teknoloji üretmek sermayenin emek lehine artmasına sebep olur.

Kar azalınca;

  1. Çalışmayan işçi oranı artar. Yedek İşsizler ordusu meydana gelir.
  2. Hem rakabet hem tekelleşme artar. Küçük üreticiler iflas eder; büyüklere kalır.
  3. Talep düşer
  4. Üretilen malları satın alamama durumu ortaya çıkar. Üretim fazlası problemi.

KPSS LISANS
22 Temmuz 2018

Üye OlŞifremi Unuttum